Çini fayans seramiği nakış gibi işleyen ustamız hasan Tahsin kapucuoğlu

Köyümüz’ün yetiştirmiş olduğu değerleri www.medyahastikoz.com aracılığıyla sizlere tanıtmaya devam ediyoruz bu anlamda köyümüz’ün İstanbul da yaşayan komşularımızdan tam bir Çini fayans seramiği nakış gibi işleyen hasan Tahsin Kapucuoğlu’nu sanatıyla sizlere tanıtıyoruz.

Hasan Tahsin Kapucuoğlu rahmetli Hızır oğlu 1964 yılında köyümüzde dünyaya geldi çocukluk yaşlarında köyde okurken bazı zamanlar da Of da kasaplık yapan babasının yanında ara sıra dururdu.Yıllar geçti o da büyük şehre göç hareketinden nasibini alarak çok genç yaşta 1975 yılında en büyük ağabeyi ile birlikte  çok az sayıda yakını olan İstanbul Üsküdar’ a yerleşerek yeni hayata merhaba dedi ve başkalarının yanında inşaatlarda çalışmaya başladı.Daha sonra  1977  Kadıköy acıbademde  ağabeyiyle birlikte açtıkları çay ocağında çalışmaya başladı,burada tanıştığı meşhur fayansçı Corum lu Turan usta onu yanına aldı uzun yıllar ona sanatını öğretti. Sonra askerlik zamanı geldi,acemi birlik bahriyeli olarak İskenderunda,usta birliğinide  İstanbul Riva da yaptı. Askerlik sonrası ustasından ayrılarak  kendi ayakları üzerine basmaya başladı. Zamanın usta aleti olan birkaç parçayı alarak işe usta olarak başladı. Etrafındaki komşuları inşaatçı olduğundan mesleğini her geçen gün geliştirdiğini hiç işsiz kalmadı.

Yanına yetiştirmek için yeğenlerini aldı,onlardan üç tanesini çok iyi usta yetiştirdi. onlarda kendi işlerini kendileri yapmaya başladılar. Çok iyi usta oldular,çok da büyük projeler yapıyorlar. Bu onu da daha da gururlandırıyor. Mesleğini her zaman çok severek yaptığını söyleyen hasan Tahsin  çalışırken çok rahat ve titiz hareket ederek çini fayansları yerlerine koyarken  onunla adeta konuşuyor iş bitiminde ortaya adeta sanat şaheseri çıkıyor bu da onu aranmakla bulunmayan sanatkar kılıyor.

Evli ve iki çocuk babası olan kardeşimiz son yıllarda ibadete daha çok zaman ayırarak neredeyse her yıl bir umre yapıyor ve komşularını teşvik ediyor. Yaşam boyu hiçbir komşusu’nun  kalbini dahi incitmeyen ateş komşum olan bu kardeşimiz yaşam boyu sergilemiş olduğu gerek ahlakı gerek sanatı ve insanlara olan iletişimlerinden dolayı kendilerine çok teşekkür eder hayat  boyu mutlu huzurlu bir yaşam dilerim.

Haber ve yorum: Hüseyin Ayaz

05 Ocak 2012        

Halt & Hastikozlular ayrılmaz bir parça olarak yaşamaya devam ediyor

Köyümüz’e komşu (Halt)Söğütlü köyü ve köyümüzün insanları arasındaki geçmişten beri gelen iyi komşu ilişkıleri hısım akrabalığı birbirimizin köyünde ikamet eden insanların yaşam sürelerinde bırakmış olduğu izlerın dostlukları daha da ileriye getirmede çok büyük katkı sağlamıştır. Bu aileler ve diğer ailelerden yetişen gençler uzun yıllar aralarında çeşitli oyunları birlikte oynadılar. Özellikle sınırlarımız dahilinde akan baltacı deresinde bulunan Karagöllerde  yüzme gölün kenarındaki top sahasında birlikte top oynamalar gösterilecek birkaç örnek olarak hatırlanabilir.Bu örneklerin yaşandığı zaman oluşan dostluklar günümüzde yerini daha güçlendirmiş halan aynı köyün insanları gibi birlik de oturuyor, birlikte yeni dostluk adımları atıyorlar. Allah bozmasın. Tüm dostluklarımız her daim böyle olsun.Bu anlamda 2011 yılı kurban bayramı sonrası halt camine yapılan ziyaret ve ziyafet  fotoğrafını sizlerle paylaşıyoruz.

www.medyahastikoz.com Ajans Of

Bilal Ayaz’a Nizam Ayaz’ın  Şakamatiği

İstanbul’daki evinin 5 katında kanepesin de uzanarak yatan Bilal Ayaz’ in telefonu çalar.

Bilal: Alo

Nizam: Bilal abı ben Nizam

Bilal: Buyur Nizam

Nizam: Abı kapıdayım Kapıyı açarmısın

Bilal: Tabii ne demek hemen otomatiğe basıyorum

Nizam: Alo abı kapı açılmadı

Bilal: Tamam Nizam otomatik bazen takınıklık yapıyor,herhalde yine takıldı.En üst kattayım bekle aşağı inip elimle açayım der.Koşarak zemin kata inerek Kapıyı açar etrafa bakar kimse yok

Bilal: Alo Nizam kapıda yoksun hanısın neredesin göremiyorum seni  

Nizam: Abı nerede olacağım kapıdayım

Bilal: Ben seni göremiyorum Hangi kapıdasın

Nizam: Abı nerede olacağım köydeki alevollardaki evinin kapısındayım

Bilal: Yapma Nizam bitirdin beni yine hiç değilse kapıdaki mandalinalarımdan ye.

www.medyahastikoz.com Ajans

HASTİKOZ’UN ARTVİN KÖPRÜLERİ

Hüseyin Ayaz’ın kaleminden

Rahmetli babam G.İhsan Ayaz’ın köyümüzde muhtarlık yaptığı 1973 yılıydı…

Ben o yılları çocuk kalbimle hayal meyal hatırlıyorum. Köyümüzün 56 yılına damga vurmuş efsane muhtarı Mehmet Celal Ayazoğlu’nun (İmamım Mamet) avukat oğlu İhsan, Artvin’de bulunan Maden Tetkik Arama Kurumu’nda çalışmaktaydı.

KÖPRÜLER, KÖPRÜLERİMİZ..

Rahmetli babam da sık sık bu büyüğümüzün  yanına gider gelirdi. Her seferinde yanında farklı tip ve şekillerde maden taşları getirirdi. Bu yolculuklar esnasında Çoruh nehri üzerinde gördüğü ve üstünden  küçük araçların geçtiği asma bir köprüden çok etkilenmişti.

Köyümüzün orta yerinden yıllardır akan dereden bin bir güçlükle geçen köy ahalisi için böylesi bir köprü önemli bir ihtiyaçtı. Babam, köyümüzü, Barış köyüne bağlayan mevkii de uygulanmak üzere bir proje hazırlatarak soluğu Köy Hizmetleri Trabzon Bölge Müdürlüğü’nde almış ve köprü talebinde bulunmuştu.

Ancak bu tip köprülerin idarenin aldığı kararla ülke genelinde uygulanmasının kaldırılması üzerine şuan ki mevcut köprünün projesiyle değiştirmişti.

ARTVİN MIKNATIS GİBİ ÇEKTİ BENİ

Artvinli ilkokul öğretmenlerim ve köyümüzün Ebe ve sağlıkçısı PTT görevlisiyle köyümüzde uzun yıllar bir arada aile ortamında yaşamıştık.

Bu ortak yaşam benim Artvin’e olan ilgimi artırdı ve beni Artvin yolculuğu yapmaya kadar götürdü.

Uzun yıllardan beri hayalini kurduğum bu yolculuğu tek başıma, özel aracım olmadan ve ilk gördüğüm toplu taşıma aracından hangisi gelirse ona atlayarak yapmaya karar verdim. Ve bir gün sabahın erken saatlerinde Of’a inen komşumun arabasına atlayarak köyden yola çıktım, aileme de  hiç bir şey söylemedim. Dünyanın bin bir türlün hali var diyerek araçtan inerken komşuma konu hakkında gizlice bilgi verdim. Of Askerlik Şubesi’nin önünden Trabzon dan gelen yarım otobüslerden birine atlayarak hayalini kurduğum yolculuğa başladım.

YÜCE DAĞLARIN ARASINDA YOLCULUK BİR BAŞKA OLUYOR

Yolcuların bir çoğu yabancı uyrukluydu. Rize’nin çıkışında tesislerde verilen kısa moladan sonra dura kalka  Hopa ya ulaştık. Hopa’da araç değiştirerek bir  minibüsün ön tarafına, şoför mahallinin yanıbaşına kuruluverdim çünkü çekmem gereken resimler vardi. Minibüs tıkabasa dolunca harekete geçtik. Dere boyu yol alıyorduk. Yolun ilk 5 km gelmişti ki Kıbrıs’taki Beşparmak dağları gibi dağlar anında  karşıma dikildi. Birden dağın atından tünelden geçeceğimizi zannederken şoför tam hız rampaya sarmaya başladı, yeşilin tonunun her rengini içinde barındıran harika bir ormanın içinden devam eden yolun her iki tarafına konan fotoselli yanıp sonen Trafik ikaz lambaları arasından baktığımda dağlar sanki üzerime gelecek gibi duruyordu. O an aklıma eski uzun yol kamyoncu şoförlerimizden Zeki Ayaz komşumuzun İran’a yük taşıdığı yıllarda geçtiği bu yollar hakkında anlattığı hikâyeler geldi;  ‘hele hayırlısı’ dedim.

USTA ŞOFÖRLER SAYESİNDE YOLCULUK RAHAT GEÇİYOR

Şoför sanki Bakırköy-Topkapı arasında minibüsçülük yapıyormuş gibi rampalara hiç aldırmadan gaz kesmeden solama yapılmaz işaretlerine bakmadan solama yaparak yola devam ediyordu.

Biraz tedirginlikten sonra birden aklıma ülkenin en iyi şoförlerinin Artvinli olduğunu geldi ve rahatladım.  Rampalardan sonra inişe geçmiştik karşıma çıkan Çoruh nehri üzerinde kurulan barajın kıyısını takip ederek bitmek tükenmek bilmeyen keskin virajlı yolları döndük.

Yol boyunca çıktığımız yüksek yerlerden baktığımda gökyüzündeki bulutlar misali gibi düzlük oluşturmuş gibi duruyordu. Bölgeye farklı bir güzellik katmış.  Hopa-Artvin yolunu sanki ikiye bölmüşler uzun zaman rampa çıkıyor ve sonra iniyorsun, düzü sadece köprü ve viyadüklerde görüyorsun, yol boyunca araç sollama yapabilirsin,  çizgisi, işaret levhası hiç yok denecek kadar az.

ARTVİN DE HES’LERDEN NASİBİNİ ALDI

Gidişte sağa dönüşte sola bakamayacağınız kadar derin uçurumlar insanın içini ürpertiyor. Bütün bunların arasında yetmemiş gibi o güzelim ormanlarımızın içinde ve yollarda HES’lerde yerini almış, dağların arasından HES’lerin tünellerinin uçları insanın burun delikleri gibi baş göstererek çalışmaya hazırlanıyor, yani HES’lerden bu bölge de nasibini aldı.

Yol uzadıkça gözlerim babamın anlattığı barajı, maden ocaklarını ve daha da önemlisi asma köprüyü aradı. Hepsini rabbim bana yolculuğum boyunca tek tek  gösterdi.

ENGEBELİ ARAZİDE DAĞLARIN ARASINDA BİR ŞEHİR

Şehre geldiğimde gördüğüm o  yeşillıkler gitmiş   gözlerim etrafında  kup kuru  dağ taştan başka bir şey görmüyordu. Gökyüzü sanki bir baca gibi görünüyordu. Biraz daha baktığımda karşı dağın yamacında yeşillikler içinde dalgalanan Türk bayrağı  sanki size şehre hoş geldiniz diyor  Sağ tarafıma baktığımda   dimdik yamaca  sanki resim olarak tipık bir Anadolu kasabası şeklinde bir şehir resmı yapıştırılmış olarak gördüm. Sonra dik ve keskin virajları  çıkarak terminale geldik. Sonra etrafa bir kez daha baktım. Çok etkilenmiştim. Bir süre kendime gelemedim.

Daha sonra ilk olarak namazımı eda edeyim dedim. Şehrin tarihi camisine yanaştım baktım ki camiye de çok uzun ve  dik merdivenlerden çıkmam lazım, namaz sonrası  çok acıkmıştım. Yöreye  has yatık dönerle karnımı çok iyi doyurdum, yediğim ağır yemeği eritmek için yaya olarak büyük ana caddede boydan boya gezdim.

TS MAĞAZASI İÇİMİ RAHATLATTI

Karşıma bir iki Fenerbahçe bayraklı gençler çıktı biraz moralim bozuldu. Ama sonra Bordo-Mavi formalı gençleri ve hazır giyim mağazasındaki TS Club reyonunu görünce sanki bir yakınımı görmüş gibi çok sevindim.

Bu arada aklıma, Artvin’in yetiştirdiği değerli sanatçımız ve Trabzonspor taraftarımız rahmetli Kazım Koyuncu geldi. Yoluma devam ederken karşıma çıkan  tarih Artvin lisenin önünde duraklayarak hayallere dalarak kendi kendime belki de bu okul ilkokul öğretmenlerim Zakir Akaltun, Haydar Şimşek, Ayvaz Akpınar, Sağlıkçımız Leyla Pehlivanoğlu ve PTT Memurumuz Tümer Dedenin okuduğu liselerdir diyerek biraz daha hüzünlü baktım.

Şehirde dolaşırken, halkının tamamına yakınını okutarak, her dalda yetiştirdiği önemli şahsiyetlerle, ülkemizin her köşesinde hizmet yapan bu insanların yetiştiği şehre geldiğini şehir içinde yaşayan insanların yaşam kalitesiyle sana anlatıyor. Ülkeme her dalda benim bu günlere gelmemde üzerimde çok büyük emeği olan eğitim sağlık ve iletişimciler yetiştiren ülkemin şirin şehri Artvin’e selamlar olsun. Mevla nasip ederse sana tekrar geleceğim. 

 Hüseyin AYAZ

Tarih:10.10.2011