Kore Gazisi Mehmet Karakaş büyüğümüzü köyümüzün Orta Mahallesi Camiinde gururla yakasına taktığı Gazilik madalyasıyla namazını eda ederken bulduk ve sorduk, bizim Mehmet (halk dilinde) Mahmet Amcamız kimdir? 1930 yılında Of Aşağı Kışlacık köyünde doğdum, yaşam süresinde askerlik zamanım gelip çatmıştı bu yolculuğa çıkarken herkes gibi bizim ailemizin de maddi durumu çok iyi değildi evli idim büyük oğlum Hilmi vardı böyle bir ortamda aklım ailemde kalarak yola çıkmıştım bende herkes gibi askerlik vatanı görevim demiş çıkmıştım Peygamber ocağı yolculuğuna ilk sülüs yeri Bayburt çıkmıştı buradan acemi devresi sonunda kura Trabzon merkeze düşmüştü buradan da kader Kore yolculuğunu nasip etti bu yolculuk ilk önce Erzurum Aşkale’den başladı burada birkaç gün kaldıktan sonra trenle Anakara’ya burada da 5 gün kaldıktan sonra deniz yolculuğunu başlatmak üzere İskenderun’a gittik burada da 1 hafta kaldık sonra limana yanaşan Amerikan Gecobolla gemisiyle 29 gün zorluklarla dolu gemi yolculuğunun ardından Kore Pusan limanına gittik.Bu yolculuk Türkiye’den 1. kafile olarak 1800 er ve erbaş la yapıldı bu kafile 14 aylık görev süresinin 12 ayını cephede savaşla geçtirdi savaş sonrası dönüşümüzde ne yazık ki 1200 kişi olarak geri döndük sadece bizim kafileden 600 arkadaşımızı cephede yanımızda kaybettik. Bu savaşa ülke olarak cephane ve yiyecek verememiştik ancak asker vererek Türkiye, Amerika Birleşik Devletleri,Yunanistan,Hindistan devletleri vardı bu devletlerle birlikte katıldık Menderes zamanında askere gittim teskeremi İnönü zamanında aldım bizden sonra ikinci ve üçüncü kafileler geldi savaşı birinci ve ikinci kafileler çekti üçüncü kafileler sadece nöbet tuttular vatanımıza döndüğümüzde İzmir’e inmiştik teskereme sekiz ay vardı Askeriyede bir heyet kuruldu bu heyet bize süresiz izin verdi bizi ailelerimizin yanına gönderdiler , aradan bir yıl geçti Amerika’dan nüfus cüzdanlarımız İstanbul Zincirlikuyuya oradanda Of Askerlik Şubesine geldi askerliğim bitmiş oldu askerliğim sonrası yine köyde kaldım gurbete çıkmadım kendi kendime ev yapmayı öğrendim köylere çok sayıda evler yaptım bu arada dört çocuğum oldu çocuklarım erkek olanlar okudu hepsi büyük şehirlerde ticaretle uğraşıyorlar işleri de iyi hamd olsun bir dediğimi iki etmezler Devletim de bana çok iyi bakıyor maaşımı veriyor elimde gazilik kartıyla her yere gidip geliyorum köydeki komşularımdan da çok memnunum tek üzüntüm arkadaşlarımın bir çoğu diğer dünyaya kalanlarında çoğu da şehirlere göçtü ne yapalım yine de şükür birkaç arkadaşım var huzurum yerinde Allah Devletimize ve Milletimize zeval vermesin.
Haber:Medyahastikoz.com Ajans
Loading ...
